موج پاکی

اگر هیچ کس نیست خدا که هست...

ستارالعیوب کیه؟

به نام خدا

سلام دوستم

خوبی؟..خب همونطور که میبینی میخوام درمورد یکی از صفات خدا بنویسم...

ستار العیوب!..البته مطالبی که در این پست میخونی دراین مورد با سایت ها و وبلاگ های دیگه متفاوته...

چون من میخوام از تجربه خودم و چیزی که دیدم از این صفت خدا برات بگم...

ستارالعیوب یعنی پوشاننده عیب ها

وقتی پنهانی یه گناهی رو کردیم خدا هم ستار شد و نذاشت کسی بفهمه...

صفت ستار خدا زمانی فعاله که پنهانی گناه کرده باشی نه اشکار !!!

اونوقت نمیذاره رسوا بشی و بهت ابرو میده...

حتی تو اخرت!!!!!

برای من یکی که تا حالا خیلی ستار بوده...

بعضی وقتا یادش میفتم بغضم میگیره...

یه وقتایی بود که انقد تو گناه پیش میرفتم ولی هیچ کس نفهمید...

خدا خیلی مهربونه....

وقتی من جوان  گناه میکنم ولی بعدش توبه کنم میبخشه و میپوشنه گناه منو....

خدا یه صفت مبدل هم داره

 یعنی حتی  اون گناهان رو به خوبی تبدیل میکنه!!!

خب وقتی یه خدای به این خوبی داریم  چرا عذاب وجدان ؟چرا غصه؟چرا موندن تو گذشته؟؟؟

بنظرم  وقتی خدا میخشه  ما فقط باید به فکر جبرانش باشیم اونم با تکرار نکردنش....

شنیدی اعضای بدن تو قیامت شهادت میدن به کارای ما؟

ولی میگن کسی که 40روز گناه نکنه خدا از یاد اعضای بدنش میبره که این یه روز گناه کرده...

از یادشون میبره...میبینی چه خداییه...

اگه ناراحتی به خاطر گذشته و توبه کردی به فکر جبران باش

و به گذشته اهمیت نده...

خدا  بهت ابرو و عزت میده...

واون گذشته رو  پاک پاک میکنه...عین یه نوزاد معصوم...

پس تو هم دیگه غصه نخور...

انگار نه انگار که گذشته بدی داری...فقط جبران کن..همین

من که دارم این چیزا رو میگم یه جوونیم که لغزشهایی دارم ولی میخوام جبران کنم و پاک باشم....

و میدونم اگه بری تو گذشته هیچ وقت نمیتونی شاد زندگی کنی...



خب حالا چندتا حدیث در این مورد...


معاویة بن وهب مى گوید : از حضرت صادق (علیه السلام) شنیدم فرمود :


إِذَا تَابَ العَبدُ المُؤمِنُ تَوبَةً نَصوحاً اَحَبَّهُ اللّهُ فَسَتَرَ عَلَیهِ فِى الدُّنْیا وَالآخِرةِ . قُلتُ : فَکَیْفَ یَسْتُرُ عَلَیْهِ ؟ قَال : یُنْسِى مَلَکَیْهِ مَا کَتَبا عَلَیهِ مِنَ الذُّنوبِ . . . فَیَلْقَى اللّهَ حِینَ یَلْقاهُ وَلَیسَ شَىْءٌ یَشْهَدُ عَلَیهُ بِشَىْء مِنَ الذُّنوبِ(کافى : 2 / 430 ، باب توبه ، حدیث 1 ; بحار الانوار : 6 / 28 ، باب 20 ، حدیث 31) .


« هنگامى که بنده ى مؤمن توبه خالص مى کند ، خدا به او محبّت مىورزد ، پس در دنیا و آخرت بر او مى پوشاند ، گفتم : چگونه بر او مى پوشاند ؟ فرمود : آنچه را از گناهان دو فرشته ى نویسنده بر او نوشته اند از یاد آنان مى برد ، پس هنگامى که خدا را ملاقات مى کند ، چیزى که به اندکى از گناهانش گواهى دهد وجود نخواهد داشت » .


از رسول خدا (صلى الله علیه وآله وسلم) روایت شده است :


مَن تَابَ ، تَابَ اللّهُ عَلَیْهِ وَاُمِرَتْ جَوارِحُهُ اَنْ تَسْتُرَ عَلَیْهِ ، وَبِقاعُ الأَرْضِ أَنْ تَکْتُمَ عَلَیْهِ ، وَأُنْسِیَتِ الحَفَظَةُ مَا کانَتْ تَکْتُب عَلَیهِ(ـ بحار الانوار : 6 / 28 ، باب 20 ، حدیث 32) .


« کسى که توبه کند ، خدا توبه اش را مى پذیرد و به اعضایش فرمان مى رسد که گناهانش را بر او پوشیده دارند ، و به قطعه هاى زمین امر مى شود که گناهانش را بر او کتمان کنند ، و آنچه را کاتبان عمل در پرونده اش نوشته اند از یاد آنان مى برند » .


در حدیثى از امیرمؤمنان على(علیه السلام)مى خوانیم: 


«ما مِنْ عَبْد إلاّ وَ عَلَیْهِ أرْبَعُونَ جُنّة حَتّى یَعْمَلَ أرْبَعینَ کَبیرَة فَإذا عَمِلَ أرْبَعینَ کَبیرَة انْکَشَفَتْ عَنْهُ الجُنَنْ; 


هر بنده اى چهل پرده ساتر الهى بر اعمال او وجود دارد تا چهل گناه کبیره انجام دهد، در این حالت تمام آن پرده ها کنار مى رود». سپس امام(علیه السلام) در ادامه این حدیث مى فرماید: «در این موقع خداوند به فرشتگانش وحى مى فرستد که بنده ام را با بال و پر خود بپوشانید و آنها چنین مى کنند; ولى این بنده گنهکار به هر گناهى دست مى زند فرشتگان عرضه مى دارند: پروردگارا این بنده ات هیچ گناهى نیست مگر اینکه انجام داده و ما از اعمال او شرم داریم، به آنها وحى مى شود که پر و بال خود را از او بردارند، در این هنگام نسبت به ما اهل بیت(علیهم السلام) دشمنى مىورزد و در نتیجه پرده او در آسمان و زمین کنار مى رود و آبروى او نزد همگان مى ریزد».(کافى، ج 2، ص 279، ح 9)


 آیت الله جوادی آملی می‌فرماید:

 خداوند متعال که ستّار العیوب است، می‌داند کجا ستّاری بکند و کجا ستّاری نکند. اگر کسی ستّار عیوب دیگران باشد و در عین حال مخفیانه مرتکب گناهی شود، خداوند اجازه نخواهد داد اسرارش نزد دیگران افشا شود. حتی در قیامت خداوند اجازه نمی‌دهد کسانی که کنار یک‌دیگرند از اعمال هم باخبر شوند؛ بنابر‌این، عملکرد خود شخص بسیار مهم است. اگر کسی پرده دیگران را ندرد و آشکارا به گناه دست نیازد، خداوند، پرده‌اش را نمی‌درد. بر این‌اساس، کسی که با قلم و بیان و اندیشه‌های ناصواب خود آبروی دین خدا و مردم را می‌برد، به جایی می‌رسد که شایسته نیست خداوند متعال آبروی او را حفظ کند. در این موقعیت، خدای سبحان اجازه می‌دهد صاحبدلان ببینند او چه کرده است و حتی احتمال دارد در قیامت، مقابل دیگران رسوا شود.(1)





خدایا شکرت که عیب پوشی...شکر :)

مطالب پیشنهادی
ارسال نظر
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
قهرمان ؟ به جمع جنگجویان مسیر پاکی بپیوند
ایمیل ارتباطی با من : tarbiyatenafs@mail.com